Muffiny z jagodami

Małe, czarne jagódki. Prosiły, żeby wyczarować dzisiaj z nich coś szybkiego. A najszybsze oczywiście muffiny :) Upiekły się takie jak z obrazka. I wyszło więcej niż zwykle - 18 dorodnych muffinów. Pycha!
A przepis pochodzi z dzisiejszej kartki z kalendarza - zdzieraka ;)

Muffiny z jagodami

Składniki:

• 25dag czarnych jagód 
• 2/3 kostki masła
• 4 jajka
• 1 szklanka brązowego cukru pudru (zmieliłam w maszynce do mielenia kawy, ale można po prostu wsypać drobny albo zwykły)
• 3 szklanki mąki
• 1 torebka cukru waniliowego (dodałam taki z prawdziwą wanilią)
• 1 łyżka proszku do pieczenia
• szczypta soli
• 5 łyżek mleka

Masło ucieramy na kremową masę ze szczyptą soli, cukrem waniliowym oraz cukrem. Ucierając, wbijamy po jednym jajku. Proszek do pieczenia wsypujemy do mąki, mieszamy, dosypujemy do ucieranej masy. Cienką strużką dolewamy mleko. Dodajemy jagody, delikatnie mieszamy. Formę do muffinów smarujemy masłem lub wykładamy papilotkami. Napełniamy ciastem. Pieczemy 25 minut w temperaturze 200 stopni.
Smacznego!

Ulubiona szarlotka

Zapomniałam już, jak pachnie dom, kiedy piecze się szarlotkę. Zapach dzieciństwa, cynamonu, gorących jabłek, kruchego, maślanego ciasta. Po prostu wszystko, co najlepsze. Z młodej jabłonki w ogrodzie spadają małe jabłuszka, zbieram je, wyciągając z wygodnych łóżeczek w trawie, by potem upiec z nich najlepszą szarlotkę, jaka istnieje.
Z przepisu Liski.

Moja ulubiona szarlotka


Składniki:

• 200g masła, pokrojonego w kostkę
• 380g mąki
• 2 żółtka
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 60g cukru
• cukier z prawdziwą wanilią
• szczypta soli

• 700g jabłek, obranych i pokrojonych w cienkie plasterki 
• 2 łyżki soku z cytryny
• 1 łyżeczka cynamonu
• 1/2 łyżeczki mielonych goździków
• 80g zmielonych ciasteczek (używam Digestive bez czekolady)
• 150g cukru
• 1 łyżka mleka do posmarowania wierzchu ciasta

Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni.
Masło siekamy z mąką wymieszaną z proszkiem do pieczenia. Dodajemy żółtka, cukier, cukier z wanilią i sól. Zagniatamy gładkie ciasto, które dzielimy na dwie części - 2/3 i 1/3. Większą częścią wylepiamy spód i boki tortownicy o średnicy 22-24cm. Nakłuwamy widelcem i wstawiamy do gorącego piekarnika na 10 minut.
Mniejszą część ciasta zawijamy w folię i schładzamy.

Jabłka pokrojone w plasterki łączymy z cytryną, cynamonem, goździkami, cukrem i ciasteczkami. Wkładamy do tortownicy z podpieczonym ciastem. Wygładzamy powierzchnię. Pozostałą część ciasta rozwałkować na okrąg (genialny sposób z wałkowaniem między dwoma kawałkami folii spożywczej), układamy na wierzchu jabłek, delikatnie sklejamy ciasto na krawędziach. Nakłuwamy wierzch widelcem, smarujemy łyżką mleka i wstawiamy do piekarnika na 50-60 minut (zawsze piekłam 50).

Smacznego!

Tort tiramisu

Nadszedł jeden z tych niewielu momentów w roku, kiedy piekę tort. Rocznica ślubu mojej siostry. Ósma, więc na torcie, między karmelizowanymi włoskimi orzechami, można było znaleźć ósemkę ułożoną z czekoladowych groszków. Już dwa lata z rzędu był makowy z kremem z białej czekolady, tym razem pokusiłam się o tort tiramisu z przepisu z kartki, która schowała się gdzieś na dnie mojego kolorowego pudełka i czekała na swój moment. 'Tiramisu' z włoskiego dosłownie znaczy 'podnieś mnie', i rzeczywiście, swoim smakiem ten tort podnosi na duuuużą wysokość i zabiera gdzieś na miękką chmurkę... Z dala od tych wszystkich małych okropności życia. Cudowny. Polecam!

Tort tiramisu

Składniki:

• 6 jajek
• 200g cukru pudru
• 150g mąki pszennej
• 75g mąki kukurydzianej
• łyżeczka proszku do pieczenia
• 10g kawy rozpuszczalnej
• 375ml wrzącej wody
• 175ml wina deserowego (użyłam białego, półsłodkiego)
• 50ml likieru kawowego
• 300ml śmietanki kremówki
• 70g cukru pudru (do kremu)
• 750g serka mascarpone
• 400g orzechów włoskich, posiekanych
• masło do formy

Piekarnik rozgrzewamy do temperatury 180 stopni. Dwie tortownice (ja piekłam w jednej, jeden blat po drugim) smarujemy masłem. Jajka ubijamy w misce, ręcznie lub mikserem, i stopniowo dodajemy po łyżce cukier puder, cały czas ubijając, aż się rozpuści.
Do masy jajecznej delikatnie dodajemy mąkę pszenną, kukurydzianą u proszek do pieczenia. Powstałe ciasto dzielimy na dwie formy. Wstawiamy do piekarnika na 25 minut i pieczemy, aż będzie złotobrązowe. Wykładamy do ostygnięcia (spodem do góry) na metalową kratkę.
Kawę wsypujemy do małej miski z żaroodpornego szkła i wlewamy wrzątek, wino oraz likier, a następnie całość studzimy. W małej miseczce ubijamy na sztywno śmietankę, pod koniec dodając cukier puder. Całość przenosimy do większej miski i dodajemy mascarpone oraz 175ml mieszanki kawowej.
Upieczone blaty kroimy poziomo na dwie części. Każdą z nich nasączamy pozostałą mieszanką kawową, a następnie smarujemy serowym kremem. Układamy, aż wszystkie warstwy ciasta będą nasączone kawą i pokryte kremem.
Resztą kremu smarujemy boki i wierzch tortu. W krem wciskamy orzechy*. Tak przygotowany tort wystarczy już tylko schłodzić przed podaniem.

* Używamy karmelizowanych orzechów. Na małą patelnie wsypujemy 50g cukru pudru i smażymy przez 2-3 minuty, aż cukier się skarmelizuje. Dodajemy orzechy, potrząsając patelnią, aby dobrze pokryły się cukrem.

Smacznego!

Tarta z gruszkami

Półtoradniowy wypad do Warszawy w ważnej sprawie, ale żeby zaprosić przyjaciółkę na wieczorną herbatę z pysznym ciastem, zawsze trzeba mieć czas :) 8 godzin w pociągu, kilka przeczytanych magazynów i przepis na ciasto znaleziony. Tym razem była to tarta z gruszkami. Ostatnio przyzwyczaiłam się do wytrawnych tart, a o tych słodkich na chwilę zapomniałam... Muszę przyznać, że ta tarta z gruszkami, to bardzo miły powrót do słodkiej, tartowej rzeczywistości. Polecam! Jest pyszna :)
Przepis ze "Świata Kobiety".

Tarta z gruszkami

Składniki:

• 2 szklanki mąki
• kostka masła
• 2/3 szklanki cukru
• 2 żółtka
• 3 łyżki kwaśnej śmietany
• szczypta soli

NADZIENIE:

• 80dag gruszek
• szklanka śmietanki 30%
• 20dag serka homogenizowanego
• 1,5 szklanki cukru (spokojnie dałabym 1 szklankę albo nawet troszkę mniej)
• łyżeczka skórki startej z cytryny
• 4 jajka
• 2 łyżki kandyzowanych wiśni
• 4 łyżki płatków migdałowych
• tłuszcz i bułka tarta do formy
• owoce do dekoracji (użyłam malin, chociaż na zdjęciu ich nie ma, bo przypomniałam sobie później :P)

Z mąki, masła, soli, cukru, żółtek i śmietany zagniatamy kruche ciasto. Schładzamy 30 minut w lodówce. Przygotowujemy masę: śmietankę mieszamy z serkiem, cukrem, skórką z cytryny i jajkami.
Gruszki myjemy i obieramy. Kroimy na pół, usuwamy pestki. Wypukłą stronę lekko nacinamy wzdłuż. W miejsca po usuniętych gniazdach nasiennych wkładamy kandyzowane wiśnie.
Ciastem wylepiamy natłuszczoną i oprószoną bułką tartą formę (lepiej wybrać głębszą i jeśli ciasto wyjdzie za grube, ująć go troszkę), nakłuwamy widelcem. Pieczemy na słomkowy kolor w temperaturze ok. 200 stopni (10-15 minut). Na podpieczony kruchy spód wylewamy przygotowaną masę śmietanową (nie lać na siłę, jakby było za dużo, można trochę zostawić).
Na masie układamy gruszki. Wierzch ciasta posypujemy płatkami migdałowymi. Pieczemy jeszcze 30-40 minut w piekarniku nagrzanym do 180 stopni (aż masa się zetnie). Studzimy w lekko uchylonym piekarniku. Dekorujemy malinami (lub innymi owocami, najlepiej jakimiś kwaskowatymi).

Smacznego!

Wiśniolada

Gorąco! I chce się pić. Na drzewku w ogrodzie czerwienią się wiśnie, czemu by więc nie zrobić zimnej wiśniolady! Właściwie powinna zostać nazwana wiśniadą, bo z czekoladą nie ma nic wspólnego, ale wiśniolada też w porządku ;)
Pomysł zaczerpnęłam z najnowszego numeru miesięcznika "Kuchnia".

Wiśniolada

Składniki dla 2 osób:

• garść wiśni lub czereśni (bez pestek)
• 2 łyżki cukru trzcinowego
• sok z 2 cytryn
• kilka listków mięty
• duża garść lodu
• 500ml schłodzonej wody gazowanej

Wiśnie lekko rozcieramy z cukrem i sokiem cytrynowym, najlepiej w moździerzu lub na desce za pomocą noża. Owocową papkę przekładamy do dzbanka lub wysokich szklanek. Dodajemy lód i zalewamy wodą gazowaną, wrzucamy miętę. Wiśnioladę podajemy od razu, schłodzoną.
Smacznego!

Gorące ciastko czekoladowe

- Upiekłabyś coś na szybko. Takie stwierdzenia mojej siostry zazwyczaj powodują, że w głowie rodzi się pomysł, a nogi gnają do sklepu. A "coś" zazwyczaj oznacza "coś czekoladowego" i "coś, co jest bombą kaloryczną". Dziś od razu przyszło nam do głowy gorące ciastko czekoladowe. Zrobione z półtorej porcji, starczyło na 6 kokilek. Cała rodzina została zalana czekoladą, dom pachniał jak czekoladowa chatka, a moja siostra doszła do wniosku, że 'czekolady starczy jej na pół roku'. Co w praktyce oznacza - do jutra. Najlepsza czekoladowa bomba na świecie - na wierzchu czekoladowe ciasto, w środku gorący pudding. Polecam! (nawet nie zdążyłam zrobić zdjęć...).
Z niezawodnego przepisu Liski z White Plate.

Gorące ciastko czekoladowe

Składniki na 4 kokilki:

• 120 g czekolady 70% 
• 125 g masła
• 4 jajka
• 220 g cukru pudru
• 20 ml likieru Amaretto
• 75 g mąki
• 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
• 50 g kakao

Piekarnik nagrzewamy do temperatury 180 stopni.
4 kokilki (lub żaroodporne filiżanki) o pojemności 100 ml smarujemy masłem.

120 g czekolady łamiemy na małe kawałeczki, masło kroimy. W garnku gotujemy wodę. Czekoladę i masło wkładamy do miski, następnie miskę stawiamy na garnku z gotującą się wodą, która nie powinna dotykać miski. Mieszamy czekoladę i masło, aż sie rozpuszczą. Lekko studzimy.

Jajka ubijamy z cukrem pudrem, dodajemy powoli czekoladę z masłem i amaretto.
Mąkę przesiewamy, łączymy z proszkiem do pieczenia i kakao i powoli dodajamy do masy jajecznej, delikatnie mieszając łyżką.
Masę wlewamy do kokilek i wstawiamy do piekarnika na 25 minut.Ciastko powinno mieć upieczone ciasto na wierzchu i pudding w środku, najlepiej sprawdzić patyczkiem po jakichś 15-20 minutach.

Smacznego!

Gospoda Jamneńska

Słoneczne, niedzielne popołudnie postanowiliśmy z rodzinką spędzić w jednym z ładniejszych zakątków Koszalina. Tam, gdzie czas się zatrzymał, a jednak widać cząstki cywilizacji. I gdzie można dobrze zjeść i poczuć staropolską gościnność. Gospoda Jamneńska przyciągnęła moją uwagę już długi czas temu, zaraz po otwarciu. Usytuowana na terenie Muzeum, w starej chacie, obok skansenu. Niedawno przeżyła przemianę, która wyszła jej na dobre. W restauracji zagościła biel, nadal jest swojsko, a jednak tak jakoś bardziej świeżo. Dzisiaj postawiłam na domowy rosół (był zupą dnia) i makaron z brokułami, kurczakiem i sosem śmietanowym, który co prawda nie jest popisowym daniem Gospody, ale trzymał poziom ;) Natomiast reszta familii jak zwykle zajadała się pierogami z kurkami i boczkiem - rewelacja! Według menu - "pierogi lepiochy z kurkami leśnymi, boczkiem dosmaczone". Obsługa jest dyskretna, miła, pomocna i stawia klienta na pierwszym miejscu. Nawet moją czteroletnią siostrzenicę obsługiwano jak księżniczkę ;) Jeśli tylko będziecie w Koszalinie, polecam!




Gospoda Jamneńska
ul. Młyńska 37 (obok Muzeum)
Koszalin